Skrawki cywilizacji - Centrum Kultury Ruczaj
Ośrodek Kultury Ruczaj Facebook
Newsletter

Zapisz się do naszego newslettera

Skrawki cywilizacji

Wystawa prac Karola Lisa
17 maja - 11 czerwca 2018 r.

Wernisaż - 17 maja (czwartek), godz. 18.30 
Wstęp wolny!

Jak co roku zapraszamy utalentowanych studentów Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie do zaprezentowania swoich prac w ramach cyklu „Z rekomendacji Profesora...”. W tym roku prace studenta Wydziału Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki rekomenduje prof. Łukasz Konieczko. 

Karol Lis - urodzony w 1995 roku w Nowym Sączu, starosądeczanin. W 2015 roku ukończył Liceum Plastyczne im. Jana Matejki w Nowym Wiśniczu, specjalność renowacja elementów architektury. W tym samym roku rozpoczął studia na Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie, Wydział Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki. Zajmuje się malarstwem, grafiką i fotografią. W 2015 roku otrzymał stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za szczególne osiągnięcia artystyczne.
Osiągnięcia:
I nagroda na ogólnopolskim plenerze malarskim „Jeżów" - 2014,
III miejsce w ogólnopolskim konkursie „W Hołdzie Chełmońskiemu" - 2014,
II nagroda w ogólnopolskim konkursie fotograficznym „Zamki w zamkach”,
Wyróżnienie w konkursie plastycznym „Witkacy i Ja” – 2015,
Wyróżnienie Honorowe Katedry Sztuk Pięknych w konkursie wydziałowym pt. „Zwierciadło" 2017,
Wyróżnienie w ogólnopolskim konkursie plastycznym „Wariacje Gotyckie"
Wystawy indywidualne:
2014 – Galeria „Pod Piątką” w Starym Sączu - zbiór prac
2016 – „Firlaczek” - Galeria „Pod Piątką” w Starym Sączu
2016 – „Trwanie w uwięzieniu” - ARTzona Ośrodka Kultury im. C. K. Norwida
2017 – „Szczebiot” – Cafe Szafe w Krakowie
2018 – „Eskapada 2013 – 2018” – Biblioteka Publiczna im. Józefa Szujskiego w Nowym Sączu
Wystawy zbiorowe:
2014 - Biennale art- talent, Bochnia
2014 - „Hiszpania po krakowsku ” w wojewódzkiej bibliotece publicznej w Krakowie
2014 - „Jeżów 2014” wystawa po plenerowa ZSP Tarnów
2014 – Olsztyn, wystawa poplenerowa uczniów Liceum Plastycznego im. Jana Matejki w Nowym Wiśniczu, Galeria Kotłownia w Nowym Wiśniczu
2016 - „Harenda” wystawa poplenerowa studentów Wydziału Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki na ASP w Krakowie, Galeria „4 ściany”
2017 - „Zwierciadło”, wystawa pokonkursowa, Galeria „4 Ściany”
2017 - „Maksymalnie przyrodniczo w Beskidzie Sądeckim”, wystawa poplenerowa, Biblioteka Publiczna w Gołkowicach
2018 - „Jesień w Dolinie Karpia” w „Galeria Szklana” - Regionalny Ośrodek Kultury w Zatorze
2018 – „Konserwator przy pracy” w Galeria „4 ściany” ASP w Krakowie
2018 – „Wokół Dzieła” Galeria ASP w Krakowie ,,Akademia w Bronowicach” CH Galeria Bronowice
2018 – wystawa pokonkursowa „Wariacje Gotyckie” w Muzeum Diecezjalnym w Toruniu
2018 – „Impresje” wystawa w ramach ogólnopolskiego festiwalu Mikstury Kultury, Kraków

Skrawki cywilizacji
Czy człowiek żyjący w obecnych czasach docenia oraz szanuje wytwory ludzi żyjących i pracujących dwie dekady temu? Dlaczego społeczeństwo odrzuca pracę rąk ludzkich, niemających miana zabytku? Jak ja odnajduję się we współczesnej cywilizacji? Jestem za czy może brodzę jedną nogą w rzece wątłych nadziei przeszłego pokolenia o idealnym, uprzemysłowionym świecie? Odpowiedzi na te pytania nie są jednoznaczne.
Utożsamiając się ze współczesną cywilizacją, powinienem stanąć za nią murem, lecz moim zdaniem niektóre błędne założenia nie zmieniły się przez lata. Uprzemysłowienie miało być narzędziem w rękach ludzi, pokazującym ich intelekt oraz rozwój, a stało się ciemiężycielem społeczeństwa. Przemysł, jako główna gałąź gospodarki, nadal wykorzystuje pracę szarych ludzi, nie zważając na ich dobro, lecz efektywność ich pracy. Industrialne wytwory coraz bardziej uzależniają wolne istoty jakimi są ludzie. Takim sposobem koło się zamyka. Społeczeństwo ciężko pracuje, wytwarzając swoje używki, na które zarabia ich produkcją. Z mojego punktu widzenia współczesny człowiek stworzył perpetuum mobile – efektem ubocznym pracy jest produkcja przedmiotów, budynków o ciekawej i nietuzinkowej formie. Niestety, po okresie swojej świetności traktowane są one jako odpady, dla których odpowiedni jest jedynie wieczny spoczynek na wysypisku śmierci. Niektóre zaznają szczęścia w postaci reinkarnacji w butelki czy nowoczesne wieżowce.
W moich pracach starałem się uwrażliwić widza na przedmioty utracone, skrawki cywilizacji oraz ich oddziaływanie na człowieka. Chciałbym także skłonić do refleksji nad tym, co pozostawimy po nas dla przyszłych pokoleń i jak będą one odbierać te artefakty.

Trudno sobie wyobrazić osobę, która nigdy – praktycznie (czyli przez własne działanie) nie zetknęła się z malowaniem, nie wzięła do ręki pędzla, kolorowej kredki. Zwykle miało to miejsce w wieku szkolnym, a może nawet przed-szkolnym, na kółku plastycznym czy w szkolnej lub osiedlowej świetlicy. Z czasem radosne bazgranie, beztroskie smarowanie po kartce zastąpiło kopiowanie sylwetek dziecięcych idoli, a może rysowanie wyścigowych samochodów. W końcu większość „wyrosła” z tego dziecięcego zajęcia, zajęła się sprawami poważnymi, konkretnymi. Niektórzy wyrosnąć z tego nie potrafili – na szczęście!
Dorośli patrzą na umiejętność malowania jak na dar, efekt talentu, wynik trudnej do zdefiniowania biegłości. W pewnym sensie słusznie, bo bez określonych predyspozycji trudno wyobrazić sobie dalszą drogę, ale wspomniany „dar” to zaledwie początek, iskra, którą trzeba pielęgnować, może kiedyś, z biegiem czasu, zamieni się w płomień. Wysiłek w sztuce nie jest pierwszoplanowy, przesłania go efekt, a on jest wynikiem żmudnego procesu, wielogodzinnych studiów, wciąż ponawianych prób. Obserwatorzy często widzą w malowaniu formę miłego spędzania czasu, praktycy myślą o nim raczej w kategoriach ciężkiej pracy. Dlaczego? Bo mają świadomość, że bez pracy, wysiłku i zaangażowania – iskra zgaśnie.
Autorem prac prezentowanych na dzisiejszej wystawie jest Karol Lis, młody malarz, student trzeciego roku Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie, prawdopodobnie przyszły konserwator dzieł sztuki (prawdopodobnie, bo przed nim jeszcze kilka lat studiów i dyplom, który trzeba obronić). Wszystkie wymienione informacje są istotne dla postawy i osiągnięć autora dla którego malarstwo, z pewnością, nie jest jedynie sumiennym realizowaniem akademickiego programu. To postawa szczególna, bo program studiów konserwatorskich nakłada na studenta liczne obowiązki, czasem dość uciążliwe i odległe od typowej artystycznej aktywności – a malarstwo to wymagająca i zaborcza towarzyszka życia. Najwyraźniej Karol Lis potrafi godzić liczne obowiązki ze swoją malarską działalnością, na której jest bardzo skoncentrowany. Liczne wystawy, w tym indywidualne, udział w plenerach i konkursach pokazują, że traktuje malarstwo jako istotny środek do wyrażania własnych emocji – do komentowania otaczającej go rzeczywistości i komunikowania się z innymi. Troska o kontekst wydaje się bardzo dla autora istotna czego przykładem jest obecna wystawa zatytułowana „Skrawki cywilizacji”. Znajdziemy na niej dość różnorodny zestaw prac, zarówno pod względem formalnym jak i tematycznym, są tu obrazy powstałe na uczelni, na plenerowych wyjazdach i te z domowej pracowni, wszystkie zostały spięte tytułem i wzajemnym kontekstem. Skłonność do narracji, do lokowania w obrazie treści, znaczeń i metafor z pewnością intryguje autora i prowadzi tym tropem niezależnie od tego, czy maluje industrialny pejzaż, martwą naturę czy kompozycję figuralną. 
Mam nadzieję, że Karol Lis będzie wciąż wnikliwym obserwatorem i czujnym krytykiem świata „w okół”, a język malarstwa pozwoli mu wyrazić emocje i refleksje wobec których nie może być obojętny.

prof. Łukasz Konieczko

Łukasz Konieczko - Artysta malarz. Urodzony w 1964 roku w Krakowie. W latach 1984-1990 studia na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie. Dyplom z wyróżnieniem w 1990 roku w pracowni doc. Zbigniewa Grzybowskiego.
Od 1990 zatrudniony na Wydziale Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki ASP w Krakowie, od 2005 zatrudniony na stanowisku profesora ASP, prowadzi pracownię malarstwa na Wydziale KiRDS (od 2011 kierownik Katedry Sztuk Pięknych). Pełnił obowiązki prodziekana Wydziału KiRDS (2004-2008) i prorektora d.s. studenckich na ASP w Krakowie (2008-2012).
Autor siedemnastu wystaw indywidualnych, udział w ponad 90 wystawach w kraju i za granicą (Litwa 1991; Francja 1992; Niemcy: 1992, 1993, 1994, 1995, 1997, 2001, 2002, 2016; Holandia 1992; USA: 1992, 1993, 1994; Szwajcaria 1994; Szwecja 1995; Belgia 1995; Dania 1998; Ekwador 2005 Chorwacja 2008: Hiszpania 2010, 2011, Chiny 2016).
Założyciel Galerii „4 Ściany” na Wydziale KiRDS, którą prowadził w latach 2007-2016. W 2016 uzyskał tytuł profesora w dziedzinie sztuk plastycznych.